حرف ها در گلویم ورم کرده اند

حرف ها را یک جا خورده ام

بی آنکه در انتظار شنیدنت

زخم تحقیر بزنی بر منو حرفم

حرفی که نگفته خواهد ماند

حرفی که یک روز خفه ام می کند

حرف

همان حرفی که از دانتش می ترسی

و من ترس را در نگاه و کلمات سردت می بینم

می بینم حرف هایم را یک جا در گلو قروت می دهم

باران اجابت چشمان من است

و حرف های تو

اگر که بال هایم شکسته نبود

این پاییز به سفر می رفتم

چونان که مرغان مهاجر به سفر خوانده می شوند

پرواز را مسیر شهر نا کجای ذهنم می دانستم

چه بی پروا

پرواز را دوست دارم

آسمان آبی

ابر ها رنگین کمان شده اند

بالغ زن

به اندیشه بالغ بیندیش

نه شهر بارانی آدم های کودن

که پرواز آرزوی نزدیک

آسمان پرندگان مهاجر خواهد بود .

پرتاب در اوج)/شاعر ترانه سرا نگار منوچهری)) گاهی با کلمه ای حرف کوچکی بوی عطری کنایه ای و یا خنده بی دلیل کسی به گذشته پرتاب می شوی به عشقی که درونت را روزگاری به لرزه در می آورد اما نه عشق بود نه معنی املی از یک تنفر محض فقط خاص زمان خودش برای تو خاطره ای شد که گاهی با کلمه ای حرف کوچکی بوی عطری کنایه ای و یا خنده بی دلیل کسی به گذشته پرتاب شوی ....................................................... (روز از نو)/شاعر ترانه سرا نگار منوچهری) هر روز سرد هر روز آرام بی احاطه بر افکار بی پایان لبخند های مصنوعی و افکار منفی بافته و ساخته واقعیت انگار زمان بی رحم تر است بی انصاف تر روز ها

رو ز های در گذر

به تقویم نگاله می کنم

گوشه های کاغذی اش فرسوده است

رنگ جوهر روز هایی که رقم خورده پرید

روز هاست که از روز دیدارت گذشته

و هیچ اتفاق تازه ای نیافتاده جز تنفر از یک عشق مغرور خود خواه

روز های تو را حذف می کنم

به امید تقویم روز سال جدید

شاید دوباره زندگی بازگردد به صفحات طا نخورده بکر آینده .

نه اینکه این حس رفته باشه نه اینکه تو رو از یاد برده باشم فقط می دونم سهم من نیستی تو رویا هام دیگه دیوونه نیستی مث همیشه از شنیدن اسمت مث همیشه از دیدن عکست مث همیشه از بودن نگاهت مث همیشه از لرزیدن اشکت دلم می لرزه، تمام دنیام یه جور وابستگی مرده که حس سردی می ده به دستام کسی رو که رها کردی رها می ره از دنیام بدون بودنت حتی نمی ترسم از خواب فردا دیگه چیزی ندارم واسه ازدست دادن می خوام باشم تمام عمر تنها.

(بخاطر نبودنت)

بخاطر نبودنت

دنیام داره پوچ میشه

آرزو هام بدجوری

به مردن مجبور میشه

گفته بودی عاشقمی

هر کی بیاد بره پای دلمی

نتونستی

نتونستم

بخاطر نبودنت همیچی تموم میشه

خواستن من

به رفتنت مجبور میشه.

فصل پائیز

فصل پائیز

دلم داره می ریزه

تو امسالم کنارم تیستی

همین زخم

برای پائیزم کافیه

.....................

من سر د بی روح

که می پیچه دور برگ پائیزی

من باد ،سردی

که سوزش غم گین

تر چشم که بازم فصل پائیز

چقدر روزای بی تو برام غمگین

یه پائیز دیگه ، پائیز

بهار احساس من برگ ریز .